یافته های مطالعه، ADHD با خطر بالاتر اختلالات سلامت روان مرتبط است
یافته های مطالعه، ADHD با خطر بالاتر اختلالات سلامت روان مرتبط است
- ADHD ممکن است یک عامل خطر برای سایر اختلالات روانی باشد.
- افسردگی عمده، PTSD، بی اشتهایی عصبی و اقدام به خودکشی همگی با ADHD مرتبط بودند.
- ارتباط بین ADHD و سایر اختلالات می تواند به دلیل ژنتیک باشد. .
- همچنین ممکن است علائم ADHD در ایجاد سایر اختلالات روانی نقش داشته باشد
- کارشناسان پیشنهاد می کنند. بهترین راه حل یک برنامه درمانی جامع است که اختلالات همزمان را در نظر بگیرد.
اختلال بیش فعالی نقص توجه، که معمولاً به عنوان کلاس ADHD، ممکن است یک عامل خطر برای چندین اختلال روانی دیگر باشد. /mentalhealth.bmj.com/content/26/1/e300642″ target=”_blank” class=”content-link css-5r4717″>سلامت روان BMJ.
بر اساس یافتهها، شرایط سلامت روان مرتبط با ADHD عبارتند از:
نویسندگان مطالعه خاطرنشان میکنند که مطالعات مشاهدهای قبلی ارتباطی بین ADHD و اختلالات روانی مختلف پیدا کردهاند. با این حال، مشخص نیست که آیا ADHD باعث ایجاد آنها میشود یا خیر.
آنها همچنین پیشنهاد میکنند که متخصصان سلامت روانی که بیماران مبتلا به ADHD را درمان میکنند باید از احتمال اینکه این اختلالات روانی دیگر میتوانند با ADHD رخ دهند، آگاه باشند.
انجمن روانپزشکی آمریکا بیان می کند که ADHD یکی از شایع ترین اختلالات روانی است که توسط فرزندان. علائم ADHD عبارتند از:
- ناتوانی در تمرکز
- درگیر شدن در حرکات بیش از حد در تنظیمات نامناسب
- عمل تکانشی
برای درک بهتر اینکه چگونه ADHD می تواند منجر به سایر اختلالات سلامت روان شود، محققان از تکنیکی به نام “< استفاده کردند. a href="https://www.cdc.gov/genomics/disease/mendelian_randomization.htm" target="_blank" rel="noopener noreferrer" class="content-link css-5r4717">تصادفی سازی مندلی .”
تصادفی سازی مندلی از گونه های ژنتیکی برای نشان دادن عوامل خطر برای ارائه شواهدی مبنی بر اینکه آیا آن عامل خطر باعث ایجاد اثر مشاهده شده می شود استفاده می کند.
این تیم بررسی کرد. هفت موضوع سلامت روان برای تعیین نوع ارتباطی بین این شرایط و ADHD وجود دارد، از جمله:
تحلیل آنها هیچ مدرکی مبنی بر اینکه ADHD ممکن است باعث اختلال دوقطبی، اضطراب یا اسکیزوفرنی شود، پیدا نکرد.
> با این حال، به نظر می رسد که ADHD خطر بی اشتهایی عصبی را افزایش می دهد. همچنین شواهدی وجود دارد که نشان میدهد ADHD هم باعث افسردگی شدید میشود و هم ناشی از آن است.
به نظر میرسد که بین ADHD و هر دو اقدام به خودکشی و PTSD یک رابطه علی وجود دارد.
محققان خاطرنشان کردند که اگرچه این نوع مطالعه می تواند شواهد قوی تری از علیت نسبت به مطالعات مشاهده ای انجام شده در گذشته ارائه دهد، دارای نقاط ضعف خاصی است.
برای مثال، این امکان وجود دارد که ADHD و یک اختلال روانی دیگر هر دو علت ژنتیکی مشابهی داشته باشند بدون اینکه خود ADHD باعث اختلال دیگر شود.
دکتر. الن براتن – دانشیار روانشناسی در دانشکده پزشکی هاروارد و همچنین مدیر اجرایی برنامه یادگیری و ارزیابی هیجانی (LEAP) در بیمارستان عمومی ماساچوست و نویسنده ” بچههای باهوشی که نمیتوانستند کمتر اهمیت دهند – گفت که دلایل اولیه و ثانویه وجود دارد که افراد مبتلا به ADHD در معرض خطر هستند.
به Healthline گفت. ADHD وضعیتی است که اغلب ارثی است و ژن هایی که با ADHD مرتبط هستند با سایر اختلالات نیز مرتبط هستند. علاوه بر این، تصور میشود که ژنهای مرتبط با ADHD در رشد مغز نقش دارند.
براتن توضیح داد که افراد مبتلا به ADHD اغلب سطوح پایینی از دوپامین، یک پیام رسان شیمیایی در سیستم عصبی است که در احساس لذت نقش دارد. هنگامی که افراد سطوح پایینی از دوپامین دارند، می تواند منجر به علائمی مانند افسردگی و اضطراب شود.
دکتر. براتن همچنین توضیح داد که دلایل ثانویه ارتباط بین ADHD و سایر اختلالات روانی به پیامدهای ناشی از علائم آن، مانند تکانشگری، بی توجهی، و بیش فعالی مربوط می شود.
«وقتی شخصی مشکلاتی را در خود نشان می دهد. یکی از این زمینه ها، آنها در معرض خطر بالاتری برای مشکلات در موقعیت های اجتماعی (ایجاد احساس افسردگی) هستند.
«آنها ممکن است برای انجام کارهای خطرناکی مستعدتر باشند زیرا تکانشی هستند. این ممکن است منجر به یک وضعیت آسیب زا شود که می تواند باعث PTSD شود.
دکتر. هارولد هونگ، روانپزشک دارای گواهی هیئت مدیره و مدیر پزشکی New Waters Recovery، اهمیت درمان “به موقع و بهینه” را در پیشگیری از شرایط روانپزشکی اضافی توصیه کرد.
“مداخله زودهنگام اغلب علائم موثرتری را ممکن می کند. او توضیح داد که مدیریت، به افراد اجازه میدهد مهارتهای مقابلهای ضروری را ایجاد کنند که میتواند تابآوری ذهنی را تقویت کند..”
این نه تنها می تواند علائم فعلی ADHD را کاهش دهد، بلکه می تواند به جلوگیری از مشکلات آینده نیز کمک کند.
هنگ علاوه بر این بر اهمیت داشتن تغذیه خوب و ورزش کافی تأکید کرد.
“ورزش باعث ترشح اندورفینهای تقویتکننده خلق و خو میشود که میتواند علائم افسردگی و اضطراب را که اغلب با ADHD همراه هستند، کاهش دهد. گفت هنگ.
او همچنین به مطالعات نشان می دهد که مصرف برخی مواد مغذی مانند امگا-3 اسیدهای چرب و همچنین میوه ها، سبزیجات و غلات کامل می توانند تأثیر مثبتی بر عملکرد شناختی و تنظیم هیجانی داشته باشند.
هنگ افزود که شناختی رفتار درمانی (CBT) می تواند برای مبتلایان به ADHD بسیار مفید باشد. CBT می تواند به افراد کمک کند علائم ADHD خود را مدیریت کنند و مهارت های مقابله ای خود را بهبود بخشند، که به نوبه خود ممکن است به جلوگیری از شروع سایر اختلالات روانی مانند اضطراب و افسردگی کمک کند.
در نهایت، هانگ اهمیت یک درمان جامع را بیان کرد. برنامه ریزی متناسب با مدیریت تمام شرایطی که یک فرد دارد. او توضیح داد که این می تواند خطر تشدید یکی دیگر را کاهش دهد.
“این رویکرد اغلب شامل ترکیبی از داروها، روان درمانی، و اصلاح شیوه زندگی است که هر کدام نه تنها برای مدیریت ADHD بلکه برای پیشگیری یا پیشگیری انتخاب می شوند. هونگ نتیجه گرفت که شرایط همراه مانند افسردگی، اضطراب یا اختلالات مصرف مواد را درمان کنید.
بر اساس یک مطالعه جدید، ADHD ممکن است یک عامل خطر برای سایر اختلالات روانی باشد.
خطر افسردگی اساسی، PTSD، بی اشتهایی عصبی و اقدام به خودکشی همگی با ADHD مرتبط بودند.
>ارتباط بین ADHD و سایر اختلالات می تواند به دلیل ژنتیک باشد.
همچنین ممکن است علائم ADHD می تواند در ایجاد سایر اختلالات روانی نقش داشته باشد.
کارشناسان پیشنهاد می کنند که یک برنامه درمانی جامع که اختلالات همزمان را در نظر بگیرد بهترین است.
.