ADHD و ODD: ارتباط چیست؟
ADHD و ODD: ارتباط چیست؟
ADHD و ODD: ارتباط چیست؟
بازی کردن یک رفتار معمولی دوران کودکی است و همیشه به این معنی نیست که کودک رفتاری دارد. اختلال.
اما برخی از کودکان الگویی از رفتار مخرب دارند. این ممکن است در نهایت منجر به تشخیص اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD) یا اختلال نافرمانی مقابله ای (ODD).
کودکان مبتلا به ADHD به راحتی منحرف می شوند، بی نظم می شوند و ممکن است در یک جا نشستن مشکل دارند کودکان مبتلا به ODD اغلب به عنوان عصبانی، سرکش یا کینه جو توصیف می شوند.
ODD به رفتار کودک و نحوه تعامل آنها با خانواده، دوستان خود مرتبط است. ، و معلمان ADHD یک اختلال عصبی رشدی است.
این شرایط متفاوت هستند، اما می توانند با هم رخ دهند. برخی از علائم به ظاهر نافرمانی ممکن است با تکانشگری در ADHD مرتبط باشد. در واقع، اعتقاد بر این است که 40 درصد کودکان با تشخیص ADHD نیز ODD دارند. اگرچه، درست مانند ADHD، همه کودکان مبتلا به ODD مبتلا به ADHD نیستند.
کودکی که فقط ADHD ممکن است هنگام بازی با همکلاسی ها پر انرژی باشد یا بیش از حد هیجان زده شود. این گاهی اوقات می تواند منجر به خشن شدن خانه و ایجاد آسیب ناخواسته به دیگران شود.
کودکان مبتلا به ADHD نیز ممکن است عصبانی شوند. اما این یک علامت معمولی این اختلال نیست. در عوض، کج خلقی می تواند یک طغیان تکانه به دلیل ناامیدی یا بی حوصلگی باشد.
اگر همان کودک ODD داشته باشد، نه تنها با کنترل تکانه مشکل دارد، بلکه دارای خلق و خوی عصبانی یا تحریکپذیر است که میتواند منجر به پرخاشگری فیزیکی شود.
این کودکان ممکن است دچار مشکل شوند. کج خلقی به دلیل ناتوانی در کنترل خلق و خوی خود. آنها ممکن است کینه توز باشند، عمدا دیگران را ناراحت کنند و دیگران را به خاطر اشتباهات خود سرزنش کنند. علاوه بر هیجان بیش از حد و آسیب رساندن به یک همکلاسی در حین بازی، ممکن است آنها را سرزنش کنند و همکلاسی خود را سرزنش کنند و سپس از عذرخواهی امتناع کنند.
توجه به این نکته مهم است که ویژگی های ODD و ADHD نیز می تواند در ناتوانی های یادگیری رخ دهد. و سایر اختلالات رفتاری ارائهدهنده باید مراقب باشد تا قبل از تشخیص، تصویر واضحی از علائم کلی دریافت کند.
اختلال رفتار همچنین شامل مواردی مانند دروغ گفتن، دزدی، تخریب اموال، پرخاشگری نسبت به افراد یا حیوانات، و نقض جدی قوانین، مانند فرار از خانه یا فرار از مدرسه است.
همچنین، تقریباً
وقتی ADHD و ODD با هم رخ می دهند، کودک علائم هر دو اختلال رفتاری را نشان می دهد. علائم هر دو اختلال باید حداقل به مدت 6 ماه وجود داشته باشد تا تشخیص داده شود.
علائم ADHD
- ناتوانی در توجه در مدرسه
- مشکل در تمرکز
<مشکل در گوش دادن و پیروی از دستورالعملها
- سازماندهی نشده
- موارد نادرست قرار داده میشوند
- به راحتی حواستان پرت میشود
- فراموش کردن تکالیف یا کارهای روزانه
- بی وقفه
- حرف زدن بیش از حد
- محو کردن پاسخ ها در کلاس
- قطع کردن مکالمات
علائم عجیب
- به راحتی عصبانی می شود یا به راحتی عصبانی می شود
- عصبانی و کینه توز
- نشان می دهد خصومت نسبت به چهره های معتبر
- امتناع از انجام درخواست ها
- به عمد دیگران را آزار می دهد یا ناراحت می کند
- دیگران را به خاطر اشتباهاتشان سرزنش می کند
به خاطر داشته باشید که کودک نیازی به نشان دادن تمام علائم ADHD و ODD ندارد. برای هر دو بیماری تشخیص داده شود.
آزمایش خاصی برای تشخیص ODD و ADHD وجود ندارد. به طور معمول، تشخیص پس از معاینه پزشکی و ارزیابی روانشناختی برای رد سایر شرایط مانند افسردگی یا ناتوانی یادگیری انجام می شود.
برای کمک به تشخیص، پزشکان ممکن است سابقه پزشکی شخصی و خانوادگی کودک را درخواست کنند و همچنین با معلم کودک، پرستار کودک یا سایر افرادی که کودک با آنها تماس مکرر دارد مصاحبه کند.
وقتی این شرایط با هم اتفاق میافتند، درمانها شامل دارو برای کاهش بیشفعالی و بیتوجهی و همچنین درمان برای درمان نافرمانی میشوند. رفتار.
محرکها برای درمان ADHD استفاده میشوند و با متعادل کردن مواد شیمیایی در مغز. این داروها سریع الاثر هستند، اما یافتن دوز مناسب برای کودک شما زمان می برد.
برخی از محرکها با مرگهای مرتبط با قلب در کودکان مبتلا به نقص قلبی مرتبط است. پزشک شما ممکن است قبل از تجویز این داروها الکتروکاردیوگرام درخواست کند. این آزمایش فعالیت الکتریکی قلب فرزندتان را اندازهگیری میکند و مشکلات قلبی را بررسی میکند.
برخی از داروهای تقویتکننده شناخت، داروهای ضد فشار خون و داروهای ضد افسردگی نیز برای درمان ADHD استفاده میشوند. برخی از کودکان نیز ممکن است از رفتار درمانی، خانواده درمانی، و آموزش مهارت های اجتماعی.
در درمان ODD از دارو استفاده نمی شود مگر اینکه علائم دیگری برای درمان وجود داشته باشد. هیچ داروی مورد تایید FDA برای درمان ODD وجود ندارد. درمان معمولاً شامل درمان فردی و خانوادگی است. خانواده درمانی می تواند ارتباطات و تعاملات والدین و فرزند را بهبود بخشد.
کودک شما ممکن است آموزش حل مسئله شناختی نیز دریافت کند. این آموزش به آنها کمک می کند تا الگوهای افکار منفی را که می تواند منجر به مشکلات رفتاری شود اصلاح کنند. برخی از کودکان نیز آموزش مهارتهای اجتماعی را میبینند تا روش مناسب تعامل با همسالان خود را بیاموزند.
تشخیص ADHD و ODD می تواند باعث شود کودک در خانه و مدرسه مشکلاتی داشته باشد. می تواند منجر به تیرگی روابط با والدین، خواهر و برادر و همکلاسی های آنها شود.
همچنین، ناتوانی در تمرکز یا نشستن و مشاجره با معلمان می تواند منجر به عملکرد ضعیف مدرسه شود.
اگر درمان نشود، هر دو بیماری می توانند باعث کاهش عزت نفس و افسردگی شوند. این یک کودک را در معرض خطر سوء استفاده از الکل یا مواد مخدر، رفتار ضد اجتماعی و حتی خودکشی قرار میدهد.
در صورت داشتن علائم ADHD، ODD یا هر دو، با پزشک کودک خود صحبت کنید. پزشک شما می تواند یک متخصص بهداشت روان را معرفی کند. یا، میتوانید با استفاده از روانشناس یاب.
یک روانشناس یا روانپزشک کودک می تواند تشخیصی ارائه دهد و بر اساس شدت وضعیت کودک شما یک برنامه درمانی ایجاد کند.
مداخله زودهنگام زمانی که کودک علائم ADHD یا ODD را نشان می دهد بسیار مهم است. درمان ممکن است شامل ترکیبی از دارو و روان درمانی برای تسکین علائم و اصلاح الگوهای منفی باشد.
حتی زمانی که درمان موثر است، برخی از کودکان برای تحت کنترل نگه داشتن این شرایط به درمان مداوم نیاز دارند. در جستجوی کمک و صحبت با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی فرزندتان در مورد هر گونه نگرانی تردید نکنید.
.