ناسا از Boeing Starliner برای بازگشت اضطراری خدمه استفاده خواهد کرد، اما همچنین با SpaceX کار می کند
این توصیه سرمایه گذاری نیست. نویسنده در هیچ یک از سهام ذکر شده هیچ سمتی ندارد. Wccftech.com یک خط مشی اخلاقی و افشای اطلاعات دارد.
در یک گفتگوی مطبوعاتی در اوایل امروز، به نظر می رسد ناسا نسبت به آوردن فضانوردان بوچ ویلمور و سونی ویلیامز در فضاپیمای خدمه اسپیس ایکس، بازتر است. معاون مدیر ناسا برای عملیات فضایی کن باورسوکس به اشتراک گذاشت که آژانس “در مورد ارزیابی گزینه های دیگر ما جدی تر می شود“، از جمله آوردن ویلیامز و ویلمور به خانه در Crew Dragon اسپیس ایکس.
مدیر برنامه خدمه تجاری آژانس، استیو استیچ، اضافه کرد که ناسا با اسپیس ایکس کار کرده است تا اطمینان حاصل کند که در صورت بازگرداندن فضانوردان به Crew 9 Dragon که در حال حاضر قرار است ماه آینده از زمین خارج شود، می تواند با ناسا همکاری کند. . با این حال، آژانس همچنان بر این باور است که در صورت بروز شرایط اضطراری در ایستگاه فضایی بینالمللی، بهترین اقدام، بازگرداندن خدمه به استارلاینر است.
در حالی که ناسا اکنون با SpaceX کار می کند تا گزینه های خود را برای بازگرداندن خدمه به خانه با فضاپیمای Dragon باز نگه دارد، Bowersoxx بعداً اضافه کرد که این تجزیه و تحلیل بخشی از گزینه هایی است که می تواند به کارهای آینده نیز منجر شود “جایی که باید یک خدمه دراگون یا سایوز را با استارلاینربرگردانید.” متغیر کلیدی که ناسا را از آوردن ویلمور و ویلیامز باز می دارد، “محدودیت عدم قطعیت” برای داده های پیشرانه و سیستم های رانش کشتی است.
استیچ زمانی که کارهای ناسا و بوئینگ و احتمالات SpaceX آژانس را توضیح داد، رنگ بیشتری برای این “محدود” ارائه کرد. به گفته وی، عامل کلیدی که در حال حاضر تصمیم ناسا را محدود می کند مهر و موم تفلون در سیستم رانشگر که در ابتدا جریان سوخت را متوقف کرد و منجر به از دست دادن رانش شد.
مقام ناسا توضیح داد که نه تنها تمام رانشگرها در طول آزمایش آتش داغ آخر هفته گذشته در سطوح اسمی شلیک شدند، بلکه آنچه که در آن ناسا بیشترین تخریب (یا از دست دادن) رانش را در آن مشاهده کرد، در حدود 80 درصد تخریب قبل از آزمایش بود. اما پس از آزمایش در سطح رانش 98٪ است. این امر ناسا را به این حدس رساند که “به نحوی آن قطعه تفلون باید منقبض شده باشد و اکنون مانند قبل جریان را مسدود نمی کند.”
در حالی که این امر به آژانس اطمینان بیشتری می دهد، اما تأیید نمی کند که ناهنجاری هایی که آن و بوئینگ روی زمین تکرار کرده اند با مواردی است که رانشگرها در فضا تجربه می کنند. در نتیجه، تیمها اکنون تلاش میکنند تا “شرایطی که باعث از کار افتادن پیشرانه خاموش شدهاند” را درک کنند، زیرا “همیشهدر یک دما نیست، همیشه هم نیست. با همان تعداد پالس، طبق گفته Stich.
به عنوان بخشی از تحقیقات، ناسا “در حال انجام مدلسازی روی زمین است تا بفهمد چگونه تفلون میتواند اکسترود شود، چه نیروهایی روی تفلون وارد میشود، و سپس تلاش میکند تا بفهمد چگونه میتواند منقبض شود، اوه، چگونه می تواند در طول زمان منقبض شود،” استیچ توضیح داد. کلید درک این موضوع، درک فیزیک رفتار تفلون، از جمله دلایل گرم شدن و انقباض آن است. این درک برای مدلسازی نمایه بازگشت استارلاینر (مرحله سراشیبی آن) استفاده میشود تا به ناسا در تصمیمگیری نهایی در مورد نحوه بازگرداندن خدمه به خانه کمک کند.
در حالی که ناسا برای درک دلایل ناهنجاری های رانشگر Starliner کار می کند، پرتاب Crew-9 اسپیس ایکس را به اواخر سپتامبر تغییر داد. برای معرفی انعطاف پذیری در گزینه های بازگشت خود برای ویلمور و ویلیامز، آژانس با اسپیس ایکس همکاری کرده است تا در ماه سپتامبر دو مسافر را به پرواز درآورد و در فوریه با چهار مسافر برگردد. لباسهای خدمه بوئینگ را شناسایی کرده است، صندلیها را با درجهای فوم مناسب تنظیم کرده است، و سایر لوازمی را که در صورت بازگشت استارلاین بدون خدمه به خدمه 9 ارسال میشوند، شناسایی کرده است.
با این حال، استیچ هشدار داد که ناسا رسماً این مشخصات مأموریت را تأیید نکرده است و احتمالاً در اواسط ماه اوت تصمیم گیری خواهد شد زیرا Starliner باید ISS را قبل از اینکه خدمه 9 بتواند به آن متصل شود، ترک کند. در صورت بازگشایی هواپیمای بدون خدمه استارلاینر، بوئینگ باید پارامترهای نرم افزاری کشتی را به روز کند و تیم های زمینی را برای این مشخصات مأموریتی خاص آموزش دهد، که هر دو زمان را قبل از تلاش برای بازگشت اضافه می کنند.
از همه مهمتر، او بعداً در طول تماس بیان کرد که «راهکار درست این است که بوچ و سونی را در استارلاینر بازگردانیم، در صورتی که در ایستگاه بینالمللی فضایی غیرقابل سکونت در شرایط اضطراری باشد یا باید از ایستگاه خارج شوند، Starliner بهترین گزینه آنها خواهد بود.”
Bowersox اضافه کرد که “ممکن است گیج کننده باشد” در حالی که ناسا مایل است برای پرواز با ویلمور و ویلیامز در استارلاینر در مواقع اضطراری و همزمان انتخاب ارزیابی گزینههای دیگر برای بازگشت عادی آنها، اختلاف در فرآیند فکری به این دلیل است که «چگونه در مورد خطر در موقعیتهای اضطراری تصمیم میگیریم. تقریباً بعید است که وارد یکی از آن موقعیتهای احتمالی، شماره یک، و سپس شماره دو، به دلیل بحرانی بودن آن موقعیتها، معمولاً مایل به پذیرش ریسک کمی بیشتر هستیم.”