مدل «چسب و کمک پردازنده» ویتالیک بوترین میتواند محاسبات مدرن را تغییر دهد
ویتالیک بوترین، یکی از بنیانگذاران اتریوم، خواستار پذیرش گسترده یک مدل محاسباتی جدید به نام “معماری چسب و پردازنده کمکی” شد، که معتقد است به طور چشمگیری کارایی و امنیت را در فناوری مدرن افزایش میدهد.
در یک پست وبلاگ در 2 سپتامبر، بوترین توضیح داد که چگونه این معماری می تواند محاسبات را در زمینه های مختلف، از جمله بلاک چین، هوش مصنوعی (AI) و رمزنگاری تغییر شکل دهد.
معماری چسب و پردازنده کمکی، همانطور که بوترین توضیح داد، وظایف محاسباتی را به دو دسته تقسیم میکند – یک جزء “چسب” انعطافپذیر، همه منظوره و “همپردازندههای” تخصصی و بسیار کارآمد.
این تقسیمبندی اجازه میدهد تا عملیات روتین در محیطهای سازگار مدیریت شوند. وظایف فشردهتر به سختافزار اختصاصی بارگذاری میشوند و عملکرد کلی را بهینه میکنند.
تأثیر بر بلاک چین و هوش مصنوعی
Buterin ماشین مجازی اتریوم (EVM) را بهعنوان نمونهای کلیدی که این معماری میتواند نشان دهد، برجسته میکند. به ویژه سودمند است.
او توضیح داد که در تراکنشهای اتریوم، بخش قابلتوجهی از هزینه محاسباتی مربوط به عملیات ساختاری مانند ذخیرهسازی و رمزنگاری است که با کارایی بیشتری توسط ماژولهای تخصصی مدیریت میشوند. این به EVM اجازه میدهد تا تطبیق پذیری خود را حفظ کند و در عین حال کارایی را به حداکثر برساند.
در همین حال، بوترین اشاره کرد که وقتی صحبت از هوش مصنوعی به میان میآید، منطق تجاری سطح بالا اغلب به زبانهای کندتر و انعطافپذیر مانند پایتون نوشته میشود، در حالی که اکثریت محاسبات توسط کدهای بهینه ای که روی GPU ها یا ASIC های تخصصی اجرا می شود مدیریت می شود. این رویکرد پردازش کارآمد مدلهای پیچیده و مجموعه دادههای بزرگ را تضمین میکند و در عین حال محیط برنامهنویسی کاربرپسند را حفظ میکند.
توصیه بوترین فراتر از بلاک چین و هوش مصنوعی به رمزنگاری گسترش یافته است، جایی که او پتانسیل زیادی برای مدل چسب و پردازنده کمکی میبیند. او پیشنهاد کرد که با تقسیم محاسبات بین منطق عمومی کسب و کار و ماژول های تخصصی، توسعه دهندگان می توانند عملکرد را بدون به خطر انداختن انعطاف پذیری و امنیت فرآیندهای رمزنگاری بهینه کنند.
امنیت و مانع کمتر برای ورود
اتریوم یکی از بنیانگذاران همچنین بر پتانسیل این مدل برای بهبود امنیت در سخت افزار منبع باز مانند تراشه های RISC-V تاکید کرد. اگرچه ممکن است این تراشهها نسبت به تراشههای اختصاصی کارایی کمتری داشته باشند، اما همچنان میتوانند با استفاده از ASICهای تخصصی برای کارهای فشرده، کارایی بالایی داشته باشند، در نتیجه امنیت و کارایی کلی سیستم را افزایش میدهند.
دعای بوترین برای استفاده از علامتهای معماری چسب و coprocessor تغییر قابل توجهی در نحوه رویکرد محاسبات مدرن. این مدل با بهینهسازی اجزای مختلف سیستم برای نقشهای خاصشان – کارایی برای پردازندههای کمکی و عمومیت و امنیت برای اجزای چسب – مسیر جدیدی را برای نوآوری در فناوری ارائه میکند.
از آنجایی که این معماری جذابیت بیشتری پیدا میکند، انتظار میرود که موانع کمتر برای ورود بازیگران کوچکتر فناوری، تقویت همکاری و منجر به راه حل های محاسباتی کارآمدتر، ایمن و مقیاس پذیرتر. با تایید بوترین، معماری چسب و پردازنده کمکی در آستانه تبدیل شدن به یک مدل اساسی در دوره بعدی محاسبات است.