آیا رژیم گیاهخواری خطر شکستگی استخوان را افزایش می دهد؟
آیا رژیم گیاهخواری خطر شکستگی استخوان را افزایش می دهد؟
کمبود برخی مواد مغذی در رژیم های گیاهخواری ممکن است خطر شکستگی استخوان را افزایش دهد. Anastasia Mihaylova (Shpara)/Stocksy
- افراد می توانند رویکردهای مختلفی برای رژیم غذایی داشته باشند.
- بعضی از افراد برای مثال ترجیح می دهند به دلایل بهداشتی، محیطی و اخلاقی زیادی گوشت را از رژیم غذایی خود حذف کنند.
- دادههای یک مطالعه اخیر نشان میدهد افرادی که از رژیم گیاهخواری پیروی میکنند در مقایسه با شرکتکنندگانی که گوشت یا ماهی مصرف میکنند در معرض خطر بیشتری برای شکستگی لگن قرار دارند.
- افرادی که از رژیم گیاهخواری پیروی می کنند می توانند اطمینان حاصل کنند که رژیم غذایی متعادلی دارند که حاوی تمام مواد مغذی ضروری است تا خطر شکستگی استخوان در آنها کاهش یابد.
آنچه مردم می خورند بر جنبه های مختلفی از بهزیستی آنها تأثیر می گذارد. نخوردن گوشت یک انتخاب غذایی محبوب است و ممکن است فواید زیادی برای سلامتی داشته باشد. با این حال، محققان همچنان به دنبال درک خطرات بالقوه پیروی از رژیم گیاهخواری هستند.
یک منبع اخیر مطالعه در بریتانیا این خطر را بررسی کرد برای شکستگی لگن در میان افرادی که گوشت میخوردند، حیوانخواران و گیاهخواران.
نتایج این مطالعه نشان داد که هم مردان و هم زنانی که از رژیم گیاهخواری پیروی می کردند در معرض خطر بیشتری برای شکستگی لگن قرار داشتند. این تا حدودی با شاخص توده بدنی پایین در میان شرکت کنندگانی که رژیم گیاهخواری را دنبال می کردند، مرتبط بود.
این مطالعه در BMC Medicine.
این مطالعه کوهورت آیندهنگر شامل بیش از 400000 شرکتکننده بود. محققان از داده های Biobank بریتانیا استفاده کردند که شامل افراد 40 تا 69 ساله از انگلیس، اسکاتلند و ولز می شود.
محققان خطر شکستگی لگن را بررسی کردند و شرکت کنندگان را به طور متوسط دوازده سال و نیم بعد پیگیری کردند. آنها شرکت کنندگان را بر اساس معیارهای خاص، از جمله اینکه آیا قبلا شکستگی لگن یا سابقه پوکی استخوان داشتند، حذف کردند.
بر اساس پرسشنامههای بسامد غذا، محققان شرکتکنندگان را به چهار گروه کلیدی تقسیم کردند:
- گوشتخواران منظم: این شرکتکنندگان گزارش دادند که پنج یا پنج گوشت میخورند. بارها در هفته
- گوشت خواران گاه به گاه: این شرکت کنندگان کمتر از پنج بار در هفته گوشت می خوردند.
- Pescatarians: این شرکت کنندگان ماهی می خوردند اما در غیر این صورت گوشت نمی خوردند.
- گیاه خواران: این شرکت کنندگان همگی گوشت نخوردند. با این حال، این گروه شامل کسانی بود که لبنیات یا تخممرغ میخوردند و کسانی که تخممرغ یا لبنیات نمیخوردند (وگانها).
محققان تصمیم گرفتند گروههای گیاهخوار و گیاهخوار را ترکیب کنند، زیرا تنها تعداد کمی از شرکتکنندگان را انتخاب کردند. وگان
محققان بسیاری از عوامل مخدوش کننده از جمله جنسیت، قومیت، استفاده منظم از مکمل های غذایی، سطح فعالیت، وضعیت سیگار کشیدن و مصرف الکل را در نظر گرفتند. آنها سپس خطر مرتبط با شکستگی لگن را در میان این گروه های مختلف تغذیه بررسی کردند.
یافتهها نشان داد افرادی که رژیم گیاهخواری را دنبال میکردند در مقایسه با گروههای گوشتخوار و آفتخواران، ۵۰ درصد بیشتر در معرض خطر شکستگی لگن قرار داشتند.
محققان خاطرنشان کردند که برخی از این خطر افزایش یافته ممکن است با کاهش توده بدن توضیح داده شود. شاخص شرکت کنندگانی که رژیم گیاهخواری را دنبال کردند. نویسندگان حدس میزنند که BMI پایین میتواند به معنای سلامت ضعیف عضلات و استخوانها یا کاهش بالشتک ناشی از نیروهای ضربه در هنگام سقوط از کمبود چربی باشد.
اما بیشتر دلایل ارتباط ریسک نامشخص بود. نویسندگان حدس می زنند که افزایش خطر شکستگی لگن می تواند با سطوح پایین پروتئین و سایر مواد مغذی کلیدی در بین گیاهخواران مرتبط باشد.
دکتر. امیلی لیمینگ، متخصص تغذیه و دانشمند تغذیه ثبت شده، که در این مطالعه شرکت نداشت، توضیحات خود را به Medical News Today ارائه کرد:
“ما می دانیم که بودن در BMI کمی بالاتر از خطر شکستگی ناشی از مطالعات دیگر محافظت می کند، بنابراین می توان تا حدی با تفاوت در تراکم توده استخوان توضیح داد. در این مطالعه، افرادی که رژیم گیاهخواری داشتند، به طور متوسط از BMI کمتری نسبت به سایر گروه های رژیم غذایی برخوردار بودند. با این حال، همانطور که این مطالعه نشان میدهد، احتمالاً عوامل دیگری نیز در این کار نقش دارند.”
“گروه گیاهخوار احتمال کمتری داشت که به پروتئین خود برسند. نیازهای دریافتی نسبت به سایر گروه های رژیم غذایی، با مصرف پروتئین کافی برای ساخت و حفظ توده استخوان ضروری است. این همچنین ممکن است با دریافت ضعیف سایر مواد مغذی مرتبط با سلامت استخوان تشدید شود.” این بدان معناست که مردم باید از رژیم گیاهخواری خودداری کنند. جیمز وبستر، نویسنده اول مطالعه، به MNT توضیح داد:
ما دریافتیم که گیاهخواران 50 درصد بیشتر از گوشت های معمولی در معرض خطر شکستگی لگن هستند. خورندگان بدون توجه به جنسیت BMI پایین در گیاهخواران بخشی از این تفاوت خطر را توضیح می دهد… نکته مهم این است که خطر 50 درصدی بیشتر در گیاهخواران به سه شکستگی بیشتر لگن در هر 1000 نفر در طی 10 سال ترجمه می شود.
“مزایای سلامتی رژیم گیاهخواری، از جمله کاهش خطر ابتلا به سرطان و بیماری های قلبی عروقی، ممکن است بر هر گونه افزایش خطر شکستگی لگن برتری داشته باشد. علاوه بر این، از آنجایی که هیچ تفاوتی در خطر بین گوشت خواران گاه به گاه و معمولی وجود نداشت، به نظر نمی رسد کاهش مصرف گوشت از رژیم غذایی بر خطر شکستگی لگن تأثیر بگذارد.»
— جیمز وبستر، نویسنده مطالعه
این مطالعه تعدادی محدودیت داشت. اولاً، این مطالعه نمی تواند ثابت کند که پیروی از رژیم گیاهخواری باعث شکستگی لگن می شود.
محققان نمی توانند به طور مستقل گیاهخوارانی را که ممکن است پروتئین و کلسیم کافی در رژیم غذایی خود دریافت نکنند، ارزیابی کنند. در هر گروه، پتانسیل کیفیت متنوع رژیم غذایی نیز وجود دارد که می تواند بر خطر شکستگی لگن تأثیر بگذارد.
اکثر شرکت کنندگان کمتر از میانگین سنی افراد مبتلا به شکستگی لگن بودند که ممکن است نتایج را تحت تاثیر قرار دهد. سن شرکتکنندگان همچنین میتوانست بر این که چرا محققان تغییراتی را در خطر بر اساس سن مشاهده نکردند، تأثیر بگذارد. محققان بین شکستگیهای ضربهای یا شکننده لگن تفاوتی قائل نشدند، زیرا اطلاعاتی در مورد علت شکستگیهای لگن در دسترس نبود. مخدوش باقیمانده ممکن است، و همچنین برخی از داده های شرکت کنندگان از پایه تغییر کرده است.
در نهایت، محدودیتهایی برای تعمیم نتایج وجود دارد، زیرا شرکتکنندگان در Biobank بریتانیا سالمتر از جمعیت عمومی بریتانیا هستند و اکثر شرکتکنندگان سفیدپوست هستند.
“از آنجایی که این مطالعه یک مطالعه مشاهده ای بود، یافته های ما نمی تواند علیت را نشان دهد. مطالعات بیشتری برای تأیید اینکه آیا رژیم های گیاهخواری باعث افزایش خطر شکستگی لگن می شود و برای شناسایی علت آن مورد نیاز است. این اطلاعات به اطلاعرسانی استراتژیهای کاهش ریسک کمک میکند.» وبستر ادامه داد.
افرادی که به دنبال رژیم گیاهخواری هستند باید بدانند که چگونه مواد مغذی کلیدی را ترکیب کنند و چه چیزهایی مواد مغذی که یک رژیم گیاهخواری به احتمال زیاد کمبود دارد. آنها ممکن است نیاز به یافتن منابع گیاهی جایگزین مواد مغذی داشته باشند که در منابع حیوانی رایج تر است.
به عنوان مثال، کلسیم ممکن است برای گیاهخواران سخت تر باشد اگر لبنیات مصرف نکنند. برخی از محصولات غنی شده با کلسیم مانند غلات خاص یا آب پرتقال وجود دارد. گزینه های گیاهی مانند بروکلی، بادام یا لوبیا سفید نیز می توانند کلسیم را تامین کنند.
رژیمهای گیاهخواری نیز ممکن است فاقد ویتامین B12 . گیاهخوارانی که اجازه مصرف لبنیات را می دهند می توانند منابع لبنی ویتامین B12 مانند شیر یا پنیر را پیدا کنند. گیاهخواران سختگیر ممکن است نیاز به مصرف غذاهای غنی شده مانند مخمرهای مغذی داشته باشند تا نیازهای ویتامین B12 خود را برآورده کنند.
“گیاهخواران می توانند با خود صحبت کنند. پزشک یا متخصص تغذیه ثبت شده برای اطمینان از اینکه آنها یک رژیم غذایی متعادل دارند و نیازهای غذایی خود را برآورده می کنند. داشتن یک رژیم غذایی متنوع با مقدار زیادی پروتئین گیاهی مانند لوبیا، حبوبات، آجیل و دانهها، و همچنین منابع غذایی یا مکمل آهن، B12 و ویتامین D میتواند به داشتن تغذیه بهینه و سلامت استخوان کمک کند. />- دکتر. امیلی لیمینگ