شما از Spotify برای گوش دادن به موسیقی استفاده می کنید. در اینجا نحوه سرازیر شدن پول از تبلیغات و هزینه اشتراک به هنرمندان آمده است
هر روز، میلیون ها نفر از Spotify برای پخش موسیقی استفاده می کنند. چند سال پیش، غیرممکن به نظر می رسید: کلیک کنید، و بم – یک کاتالوگ به ظاهر بی پایان از موسیقی ضبط شده درست در دستان شما باز می شود.
اکنون پخش جریانی بیشتر موارد را تشکیل می دهد. پول تولید شده توسط صنعت موسیقی – طبق گزارش RIAA، 84٪ در ایالات متحده، و 67.3٪ در سراسر جهان، طبق گزارش سال 2024 فدراسیون بین المللی صنعت فونوگرافی، که فروش جهانی را دنبال می کند.
Spotify بزرگترین پلتفرم از همه است – تقریباً 31٪ از کل سهم بازار را تشکیل می دهد – با 626 میلیون کاربر و 246 میلیون مشترک در بیش از 180 بازار.
در ماه جولای، Spotify خود را افزایش داد. هزینه اشتراک ماهانه بنابراین، به هر حال، پول تبلیغکنندگان و هزینههای اشتراک چگونه از Spotify به کیف پول هنرمندان منتقل میشود؟
پاسخ کوتاه: آنها اینطور نیستند. Spotify تقریباً دو سوم دلاری را که از جریانهای موسیقی به دست میآورد – مجموعهای از اشتراکهای پولی و درآمد تبلیغکنندگان – به دارندگان حقوق موسیقی در پلتفرم خود پرداخت میکند که بین قراردادهای ضبط و انتشار پرداخت میشود.
این دارندگان حقوق معمولاً شامل ترکیبی از برچسبهای ضبط، توزیعکنندگان، گردآورندهها و انجمنهای گردآوری میشوند – فکر کنید سونی، وارنر، یونیورسال، سازمان صدور مجوز موسیقی دیجیتال مرلین که نماینده لیبلهای مستقل است – که سپس طبق قرارداد به هنرمندان خود پول میدهند.
اگر هنرمندی خود توزیع شده باشد، ممکن است هزینه اندکی را به یک جمعآورنده یا سرویس آپلود بپردازد (برخی از محبوبترینها شامل DistroKid و TuneCore هستند).
چارلی هلمن، معاون رئیسجمهور و رئیس جهانی محصولات موسیقی در Spotify، توضیح میدهد که یک هنرمند خود توزیع «اکثریت قریب به اتفاق (حقوقهای حقالامتیاز) را حفظ میکند. یا “به برچسب آنها و ناشر آنها می رود.”
پرداخت به دارندگان حقوق توسط فرآیندی به نام اشتراک اشتراک گذاری تعیین می شود.
وقتی Spotify به دارندگان حقوق پرداخت می کند، “ما به نوعی ضرر می کنیم. هلمن میگوید دقیقاً چه اتفاقی میافتد.
وقتی وارد فروشگاهی میشوید و آلبومی میخرید، درصدی از آن مبلغ مستقیماً به یک هنرمند میرسد. وقتی صحبت از پخش جریانی به میان میآید، دلارهای اشتراک در یک استخر بزرگ جمعآوری میشود و از طریق استریمشیر پرداخت میشود، تعدادی اسپاتیفای با جمعآوری تعداد دفعاتی که موسیقی تحت مالکیت یا کنترل یک دارنده حقوق خاص در یک ماه در هر بازار پخش شده و تقسیم میکند، محاسبه میکند. آن را بر اساس تعداد کل جریانها در آن بازار.
اکثر پلتفرمهای استریم از اشتراکگذاری استریم استفاده میکنند: Spotify، Apple Music، Amazon Music و غیره.
Hellman توضیح میدهد که «هر کسری از جریانها» یک دارنده حقوق در Spotify “کسری از کل پرداختی است که به آنها پرداخت می شود” است. او می گوید: «ما آن را در هر بازار محاسبه می کنیم.
بنابراین، اگر دارنده حقوقی مانند گروه موسیقی یونیورسال نیمی از کل استریمها را در ایالات متحده به خود اختصاص دهد، «نیمی از کل درآمد تولید شده در ایالات متحده را دریافت میکند».
لیز پلی، روزنامهنگاری که اولین کتابش با عنوان «ماشین خلق و خو: ظهور Spotify و هزینههای فهرست پخش کامل» در سال 2025 منتشر میشود، میگوید که سیستم اشتراکگذاری استریم به دلیل «به نفع هنرمندانی که بیشترین استریمها را تولید میکنند» مورد انتقاد قرار گرفته است. و “برچسب های اصلی که در حال حاضر سهم زیادی از بازار دارند.”
در چند سال گذشته، او شاهد بوده است که سازمان های هنرمندان و اتحادیه های هنرمندان مستقل خواهان تغییر به یک سیستم کاربر محور Under هستند در آن سیستم، حق امتیاز بر اساس آنچه که هر کاربر پخش کرده است، مستقیماً به دارندگان حقوق پرداخت می شود. اشتراک شما.
ممکن است معیاری پرطرفدار را دیده باشید که به هنرمندان پیشنهاد میکند بهطور متوسط چیزی بین 0.003 تا 0.005 دلار در هر جریان کسب کنند. اما از آنجایی که پلتفرمهای استریم مستقیماً به هنرمندان پول نمیدهند، این عدد دقیقاً دقیق نیست.
هلمن میگوید: «این مفهوم از نرخ هر استریم یکی از اشتباهترین جنبههای صنعت موسیقی است. “هیچ نرخی برای هر جریان وجود ندارد.”
او از مثالی استفاده میکند: مثلاً برای سهولت درک، شنونده ۱۰ دلار برای اشتراک ماهانه خود خرج میکند. سه دلار از این دلار به Spotify میرود و هفت دلار دیگر به صاحبان حقوق میرسد. (در حال حاضر، طرح اشتراک انفرادی اکنون 11.99 دلار است، نه 9.99 دلار.)
«اگر آنها فقط یک استریم را در ماه پخش کنند، پرداخت به ازای هر جریان 7 دلار در هر جریان خواهد بود. اما اگر آنها (700) استریم را در آن ماه پخش کردند، آنگاه پرداخت موثر به ازای هر استریم یک پنی خواهد بود.
پلی میگوید هنرمندان با نگاه کردن به امتیازات خود، استنباط میکنند که «کسری پنی» در حقالامتیاز کسب میکنند. اظهارات “و این معنادار است.” او اضافه می کند که “از لحاظ نمادین مهم هستند”، اگر دقیق نباشد، “زیرا آنها واقعیتی را که بسیاری از هنرمندان، مانند دستمزد بسیار کمی از دیجیتال می بینند، به اشتراک می گذارند. خدمات.
جولیا هولتر، هنرمند تجربی لس آنجلسی، که ششمین آلبوم استودیویی او «Something in the Room She Moves» در ماه مارس منتشر شد، میگوید که هنرمندان چیزی را دریافت میکنند که به کسری پنی میرسد.
< او میگوید: «مدل فعلی Spotify برای اکثر هنرمندان کار نمیکند، زیرا شما نمیتوانید به راحتی صرفاً از طریق استریمها امرار معاش کنید.» Pelly میافزاید: «هنرمندان زیادی وجود دارند که در دوران استریمینگ برای ایجاد یک حرفه تلاش میکنند، زیرا چیزها به گونهای تنظیم شدهاند که غیرقابل دسترس و غیرشفاف است.
و بسیاری از نوازندگان موسیقی را به شیوهای نمیسازند که «بهطور خاص بر اساس شیوهای که سرویسهای استریم تولید پول میکنند… این سیستم برای پاداش دادن به هنرمندانی تنظیم شده است که تعداد زیادی استریم تولید میکنند». او میگوید: «همهی موسیقیها به این شکل عمل نمیکنند، «هنرمندان خاصی هستند که موسیقیهایی را میسازند که شاید شما ساعتها در پسزمینه آن را پخش نکنید، یا موسیقی طولانیمدت میسازند. هولتر در سال 2024 یکی از آن هنرمندان است – پنج سال از آخرین آهنگ های او می گذرد. آلبوم انفرادی و آخرین انتشار او دارای چند آهنگ شش دقیقهای است، اگر استریمینگ به آهنگهای کوتاهی نیاز دارد – تماشای «موسیقی بهعنوان محتوا»، او میگوید که «متضاد با افراد خلاق است.»
در آوریل، Spotify شروع به حذف تمام پرداختها برای آهنگهایی با کمتر از 1000 استریم سالانه کرد تا بتواند درآمد را به سمت آنچه «هنرمندان نوظهور و حرفهای» میخواند، برساند — جمع آوری شده از هنرمندانی که جریان های کمی دارند.
هلمن استدلال می کند که از آنجایی که هنگام برداشت پول از یک توزیع کننده باید حداقل آستانه رعایت شود، هنرمندانی با کمتر از 1000 جریان سالانه قادر به دریافت حق امتیاز خود نیستند. (در DistroKid، 5.35 دلار است؛ در TuneCore 1 دلار از طریق PayPal است.)
او گفت: «تعداد فزاینده ای از آپلودکنندگان وجود داشت که 0.03 دلار، 0.08 دلار، 0.36 دلار در آنجا نشسته بودند. «همه آن پولهایی که در همه جا در حسابهای بانکی نشسته بودند، به عنوان یک حرفهای مشتاق، از هنرمندانی که واقعاً این کار را انجام میدادند، پول جمع میکردند.»
در ماه می، Spotify اعلام کرد که کتابهای صوتی را به اشتراکهای ممتاز خود اضافه خواهد کرد. بر اساس گزارش بیلبورد، نرخ حق امتیاز کمتری برای ترانه سرایان ایالات متحده ایجاد می شود. آنها تخمین می زنند که ترانه سراها و ناشران 150 میلیون دلار کمتر از حق امتیاز مکانیکی ایالات متحده از برنامه های ممتاز، دوتایی و خانوادگی برای 12 ماه اول اجرایی شدن آن به دست خواهند آورد.
سیاستمداران توجه دارند. در ماه مارس، نمایندگان ایالات متحده رشیده طلیب و جمال بومن قانون دستمزد زندگی برای موسیقیدانان را با مشارکت هنرمندان و کارگران صنعت در سازمان متحد موسیقیدانان و کارگران متحد معرفی کردند.
این لایحه حق امتیاز پخش جریانی جدیدی را پیشنهاد میکند که به صندوق حق الزحمه غرامت هنرمندان پرداخت میشود، که تضمین میکند هنرمندان حداقل یک سنت در هر پخش دریافت میکنند. این یک پرداخت مستقیم از خدمات پخش جریانی به هنرمندان است، بدون واسطه.
حق امتیاز جدید از طریق مالیات 10 درصدی از درآمدهای غیر اشتراکی پلتفرمهای پخش و هزینه اشتراک اضافی تأمین میشود.
این عمل «نشان میدهد که سیستم فعلی برای هنرمندان کار نمیکند».
هولتر، که با UMAW کار میکند، نسبت به این لایحه خوشبین است و پیشنهاد میکند که «اگر پخشکنندهها به هر حال قیمتها را افزایش دهند»، این فرصتی است تا مطمئن شویم که هنرمندان، و نه تنها هنرمندان اصلی برچسب، به این لایحه خوشبین هستند. به طور عادلانه جبران می شود – بدون اینکه اساساً نحوه عملکرد سیستم در حال حاضر تغییر کند.
او میگوید: «فکر میکنم این به نفع همه خواهد بود.» «از جمله پخشکنندهها.»
اوایل امسال، هلمن هیچ نظری در مورد این عمل نداشت اما تأکید کرد که سادهترین راه برای دستیابی به یک پنی در هر نمایش برای ترغیب مردم به پخش جریانی کمتر است.
“من فکر میکنم تثبیت روی اینکه “متوسط درآمد در مقایسه با تعداد کل نمایشها” چگونه به نظر میرسد، واقعاً ما را از آنچه که ما میدانیم منحرف میکند. او میگوید: «سعی میکنیم بهعنوان یک صنعت این کار را انجام دهیم که این است که افراد بیشتری پول بیشتری برای موسیقی بپردازند تا بتوانیم آن را به هنرمندان و صاحبان حقوق بپردازیم.
«Spotify همه انگیزهها را دارد. تا درآمد را به حداکثر برسانیم زیرا میتوانیم در 30 درصد آن سهیم باشیم. و بنابراین، ما قیمتها را افزایش دادهایم.” ارزش را بیش از حد محدود کنید، مردم را از اشتراک خارج میکنید، به رفتارهای کمتر سازندهتری مانند دزدی دریایی بازمیگردند و فکر نمیکنم کسی بخواهد چنین اتفاقاتی را ببیند.»